ขั้นที่ห้า
หนึ่งชั่วโมงคือส่วนที่ง่าย ส่วนที่เหลือคือสิ่งนี้
ไอเดียที่ไปถึงขั้นใช้งานจริงก่อนมื้อกลางวันก็ยังต้องแสดงให้เห็นว่าคู่ควรกับเดือนที่สอง ขั้นที่ห้าคือขั้นที่อยู่ยาวที่สุด: ตัวเลขไหลกลับเข้าแดชบอร์ด เวิร์กโฟลว์ปรับตาม แคมเปญเรียนรู้จากพฤติกรรมของผู้คน และแผนคอนเทนต์ยังเดินต่อไม่ว่าใครจะรู้สึกมีแรงบันดาลใจหรือไม่
ไม่มีอะไรในชั่วโมงแรกที่ต้องรักษาไว้เป็นศาสนา เว็บไซต์จะถูกเขียนใหม่ ราคาจะเปลี่ยน ครึ่งหนึ่งของเวิร์กโฟลว์จะกลายเป็นการทำอัตโนมัติผิดขั้นตอน และหนึ่งในนั้นจะกลายเป็นธุรกิจทั้งหมด นั่นคือรูปร่างปกติของผลิตภัณฑ์ใหม่ และจุดประสงค์ของการสร้างมันในหนึ่งชั่วโมงคือการไปถึงรูปร่างนั้นตอนที่การเปลี่ยนยังถูกอยู่
สิ่งที่ทำให้การเปลี่ยนถูกก็คือทุกอย่างยังเป็นผลิตภัณฑ์ธรรมดาในตัวแก้ไขธรรมดา เว็บไซต์เป็นเว็บไซต์ castomUI บอร์ดเป็นบอร์ด dash-b เวิร์กโฟลว์เป็นเวิร์กโฟลว์ castomFLOW ไม่มีอะไรถูกสร้างออกมาเป็นรูปแบบที่มีแต่ตัวสร้างเท่านั้นที่แก้ไขได้
ตัวเลขทั้งหมดไหลกลับมาที่บอร์ดเดียว
คำสั่งซื้อ การสมัคร การตอบกลับ ผลแคมเปญ ทราฟฟิกบล็อก และตัวเลขสี่ห้าตัวที่ผลิตภัณฑ์นี้จะอยู่หรือตายด้วยก็ตาม ทั้งหมดลงในบอร์ด dash-b ที่ถูกจัดวางไว้ตั้งแต่ก่อนจะมีอะไรจะวางลงไปเลย
เหตุผลที่บอร์ดถูกตั้งขึ้นตอนขั้นที่สาม ไม่ใช่เดือนที่สี่ ก็เพื่อขั้นตอนนี้โดยเฉพาะ เดือนแรกคือเดือนที่ตัวเลขของมันตัดสินว่าจะมีเดือนที่สองหรือไม่ และเดือนที่ไม่มีการวัดผลคือเดือนที่คุณไม่มีทางโต้แย้งอะไรได้ภายหลัง
คำถามที่ขั้นตอนนี้มีอยู่เพื่อตอบ: ไม่ใช่ "เราทำได้ดีแค่ไหน" ซึ่งทุกคนเดาได้ แต่คือ "ในหกสิ่งที่เปิดใช้เมื่อเดือนก่อน อะไรคู่ควรที่จะเก็บไว้" คำถามนี้ต้องใช้การคำนวณ และการคำนวณต้องอาศัยตัวเลขที่ถูกเก็บไว้ตั้งแต่ตอนนั้น
- 1ลีดมาจากไหนเก็บแหล่งที่มาตั้งแต่วินาทีที่ข้อมูลเข้ามา ลงรายละเอียดถึงลิงก์แต่ละรายการ
- 2แคมเปญทำอะไรได้บ้างแยกตามขั้นตอน แยกตามเส้นทาง รวมถึงเส้นทางที่ไม่เกิดอะไรขึ้นเลย ซึ่งเป็นเส้นทางที่มีประโยชน์ที่สุด
- 3คอนเทนต์ทำอะไรได้บ้างเติบโตช้าอย่างที่คาดไว้ นี่คือตัวเลขที่ไม่ควรตัดสินก่อนครบสามเดือน
- 4เวิร์กโฟลว์ช่วยประหยัดอะไรได้บ้างจำนวนการรัน และงานมือที่แต่ละครั้งแทนที่ได้ มักเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจที่สุดของเดือน
- ·สิ่งที่ควรปรับเปลี่ยนสองเรื่อง ไม่ใช่สิบเรื่อง เดือนที่มีการเปลี่ยนแปลงสิบอย่างจะบอกไม่ได้ว่าอะไรได้ผล
กระดานเดียวรวบรวมตั้งแต่วันแรก

เดือนที่สองคือจุดที่ไอเดียจะได้รู้ว่าตัวเองแท้จริงคืออะไร
สิ่งที่ยังเดินต่อเนื่อง
สี่เรื่องที่ทำงานต่อไปได้โดยไม่ต้องประชุม
เวิร์กโฟลว์ตามความเป็นจริง
ขั้นตอนที่พิสูจน์แล้วว่าสำคัญจะได้รับการดูแลละเอียดขึ้น ส่วนขั้นตอนที่ทำงานแทนสิ่งที่ไม่มีใครทำจะถูกลบออก การแก้ไขเวิร์กโฟลว์ที่กำลังทำงานอยู่ไม่รบกวนผู้ที่อยู่ในกระบวนการแต่อย่างใด จึงเป็นงานบ่ายวันอังคาร ไม่ใช่การย้ายระบบใหญ่
แคมเปญเรียนรู้
ลำดับการส่งจะแยกเส้นทางตามสิ่งที่ผู้รับทำในครั้งก่อน หัวเรื่องที่ได้ผลจะกลายเป็นค่าเริ่มต้น ส่วนกลุ่มที่ไม่เคยเปิดอ่านอะไรเลยจะหยุดถูกส่งข้อความ ซึ่งเป็นทั้งความสุภาพและการคิดเลขในเวลาเดียวกัน
คอนเทนต์สะสมผล
แผนนี้ดำเนินการสามถึงหกเดือน เพราะนั่นคือกรอบเวลาที่คอนเทนต์เริ่มให้ผลตอบแทน รายงานรายสัปดาห์และรายเดือนจะบอกว่ามีอะไรส่งออกไปและได้ผลอย่างไร จึงตัดสินจากหลักฐาน ไม่ใช่จากอารมณ์
CRM ยิ่งใช้ยิ่งแน่นขึ้น
ทุกบทสนทนายังคงผูกอยู่กับผู้ติดต่อที่เป็นเจ้าของมัน หกเดือนผ่านไป การโทรครั้งที่สองจะเริ่มต้นอย่างอบอุ่น เพราะครั้งแรกถูกบันทึกไว้ — นี่คือเหตุผลทั้งหมดที่ CRM ต้องติดตั้งก่อนแคมเปญ
เมื่อไรควรเริ่มไอเดียถัดไป
มักเร็วกว่าที่รู้สึกสบายใจ ผลที่น่าสนใจของไปป์ไลน์ที่ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงไม่ใช่การที่ไอเดียหนึ่งถูกสร้างเสร็จเร็ว แต่คือต้นทุนการทดสอบไอเดียลดลงจนพอร์ตโฟลิโอของไอเดียหลายตัวกลายเป็นสิ่งที่คนหนึ่งคนถือไว้ได้อย่างสมเหตุสมผล
ซึ่งเปลี่ยนการคิดเลขไปในทิศทางที่ไม่สบายใจแต่มีประโยชน์: เมื่อต้นทุนการทดสอบต่ำเช่นนี้ จำนวนไอเดียที่ควรมีเดินอยู่พร้อมกันคือมากกว่าหนึ่ง และเวลาที่ควรหยุดไอเดียหนึ่งคือเร็วกว่าที่ความภูมิใจยอมให้มาก ผลิตภัณฑ์ที่ได้เดือนที่ยุติธรรมกับเว็บไซต์จริง แคมเปญจริง และกล่องจดหมายจริง แล้วไม่ให้ผลอะไรเลย ได้บอกอะไรบางอย่างกับท่านแล้ว การเชื่อมันคือส่วนที่ยาก ซึ่งไปป์ไลน์ช่วยไม่ได้
สิ่งที่มันทำได้คือทำให้ไอเดียถัดไปมีต้นทุนแค่หนึ่งบ่าย ซึ่งเป็นยาแก้ต้นทุนจมที่ตรงไปตรงมาเพียงวิธีเดียวที่เคยมีใครค้นพบ